contact

Roma - una spiaggia speciale

22-05-2016

Jaren geleden kampeerde ik met een groep jongeren in de zomerperiode in de tuinen van een klooster in Rome. Ik was daar om vrijwilligerswerk te doen voor de Comunità di Sant’Egidio.
Naast het werk bleef er ook tijd over om de stad en de omgeving te verkennen en when in Rome do as the Romans do. Op naar het strand…



Kennelijk had die strandervaring zich als iets plezierigs in mijn geheugen genesteld, want tien jaar later besloot ik maar weer een dagje naar een Romeins strand te gaan. Het hoe-er-te-komen-onderdeel was echter iets minder goed blijven hangen; ik wist alleen nog dat ik eerst met de metro was gegaan en daarna de trein en een bus had genomen om tenslotte te arriveren bij iets wat een cancello - hek werd genoemd. Na enig speurwerk blijkt dat er vanaf de metrohalte Piramide een treintje gaat naar het Lido di Ostia en dat we uit moeten stappen bij het laatste station Cristoforo Colombo; wel toepasselijk, we gingen tenslotte ook een beetje op avontuur. We lopen het station uit en warempel, ik herken de plek. Vanaf hier gaan we dus met een bus verder. De bus komt al snel en als haringen in een ton proppen we onszelf er gezellig tutti insieme in. Wel een beetje met uitzicht op de zeekant in de hoop iets te herkennen zodat ik wist waar we uit moesten stappen. Ik herkende niets, tenminste niets specifieks. We besluiten uit te stappen bij de halte waar de meeste mensen eruit gaan, maar bij elke halte stapte er steeds een groepje van een man of 10 uit, dus daar hadden we ook niet zoveel aan. Om een of andere reden, vraag me niet waarom, stapten we steeds niet uit. En toen ineens zagen we een mooi bord langs de weg, een paar geparkeerde auto’s, een mooi pad tussen de duinen door en onze keus was gemaakt: hier stappen we uit. We lopen een stukje en komen uit bij een barretje, een terrasje, een winkeltje en een gratis toegankelijk strand met douchjes. Alles zag er schoon uit en het was niet eens druk. We kiezen een plekje uit vlakbij de zee.
Als ik een tijdje naar de zee heb gekeken, besluit ik op mijn buik te gaan liggen om wat te gaan lezen. Maar mijn oog valt ineens op de iets verderop liggende achterburen: twee vrolijke en ietwat luidruchtige dames, nou ja, de ene was vrij goed gelukt als dame, de andere iets minder. Deze vrouwheren hebben het reuze naar hun zin op het strand: ze lakken hun teennagels onder het slaken van kreetjes, want ja ‘Madonna, la saaaaaaaaabbia - het zand', ze laten zich masseren door een Aziatische dame, kopen kettingen van een vu cumprà* en koesteren zich in de warmte van de zon. Wij warmen ook behoorlijk op en besluiten wat drinken te halen bij de bar. Daar aangekomen worden we geholpen door een vriendelijke barkeeper. Ik zou niet kunnen zeggen of het een man of een vrouw was, fascinerend wel. We wachten op onze bestelling als er een stelletje komt aangelopen waarvan de vrouw een hoofd heeft dat enkel doet denken aan plastic; een extreem geval. Aan een tafeltje gezeten mijmer ik wat over de curieuze schepsels die hier rondlopen en op dat moment paradeert er een Zuidamerikaanse vrouw voorbij met behoorlijk veel rondingen voor en achter. U kent de tankini? Het is een bikini met een bovenstuk dat ook de buik en rug bedekt. Deze mevrouw droeg een tepelkini; ik neem aan dat een uitleg overbodig is. Het bikinibroekje had ook formaat klein meisje. Behoorlijk hilarisch al met al, maar we houden ons in... Terug op het strand genieten we verder van wat een heerlijk dagje strand blijkt te zijn vol bijzondere mensen.
‘s Avonds eten we bij vrienden in de stad en vertellen we over onze belevenissen. Al halverwege ons verhaal beginnen ze enorm te lachen en zeggen ze: ‘Capocotta, eravate a Capocotta - jullie waren bij Capocotta’. Het blijkt hèt strand voor de transgenders, transseksuelen, homoseksuelen etc. te zijn. Zo bekeken waren wij de vreemde snuiters…
Enfin, een dagje strand is een aanrader als je wat tijd over hebt in Rome en bij cancello numero 8 kijk je je ogen uit. Ook naar de strandwacht en zijn reddingshond.

ps. Ik las 3 mei jl. ergens de volgende mededeling: be aware that this year all bagni at Capocotta have been closed by the authorities (they were illegal)…

* vu cumprà is afgeleid van het Italiaanse vuoi comprare - wil je kopen; een aanduiding die werd/wordt gebruikt voor en door Afrikaanse strand- en straatverkopers.

 

 


reageer

Naam

Antispam (vul hier 'ja' in)


01-06-2016 - 12:41:47

Inge

Héérlijk om te lezen, Roos!


27-05-2016 - 11:12:10

Claudia

Mooi strandstukje! Blijven rare mensen die Romeinen.


25-05-2016 - 14:36:22

Mart

Hilarisch! Leuk om te lezen.


24-05-2016 - 21:38:22

Dolf Braun

Niets veranderlijker dan de mens en onze lieve Heer heeft vreemde kostgangers: onze gepensioneerde mannelijke huisarts, Hans - vader van 2 kinderen - gaat na het overlijden van zijn vrouw verder door het leven als  Hanna, maar heeft wel een vrouwelijke nieuwe partner. Vreemd is, zoals je zelf al vaststelde, een relatief begrip: wie ben ik om een oordeel te hebben! "Er schuf den Menschen nach seinem Abbild ..."   Ik heb nergens gelezen 'met uitzondering van ...'!  "Richte nicht, damit ihr nicht gerichtet werdet. Denn wie ihr richtet, so werdet ihr gerichtet werden ... " Matthäus 7:1-2. We willen allemaal erkend en gerespecteerd worden, zoals we in wezen zijn. Dus begin ikzelf maar, dit t.o.v. elk ander te doen.

Con tanto affetto e un abbraccio forte,

Dolf


24-05-2016 - 17:39:42

Gerrie

Hahaha hilarisch, zou ook echt iets voor ons kunnen zijn cool

Ciao Gerrie

ItalRosa op twitter
Een eigen website maken