contact

Una vacanza bestiale

29-09-2014

4 weken Italië in het vooruitzicht. 4 weken geen katten die ’s ochtends te vroeg je wakker komen knuffelen, die tijdens een privéles de boel onderkotsen ... ook wel eens twee keer, iets slopen, ruzie maken met elkaar, naar buiten willen of nee, maar weer naar binnen of toch naar buiten ...
Rust! 4 hele weken, of toch niet?
Ons eerste onderkomen is een oud boerenboshuis ergens in het midden van niks. Ik ga naar binnen en loop gelijk door naar de slaapkamer om mijn koffer neer te zetten. Ik verplaats wat en grote griebels, een wel heel vette blondachtige muis loopt doodleuk langs een plint achter een mand langs om zich vervolgens niet meer te laten zien. Best een beetje spannend. Ik ontdek direct alweer een voordeel aan het hebben van katten.  Ze doden overigens niet alleen muizen, wat ik eigenlijk wel zielig vind, maar ook (langpoot)muggen en vliegen. Mojo smult van alles wat vliegt. Helaas, geen kat in het boerenboshuis, dus naast een volvette muis, zanzare - muggen - in overvloed. Ze vonden mij helaas zeer aantrekkelijk.
Naast te veel vliegbeesten en een huismuis bleek het boerenboshuis ook over relmuizen - ghiri - te beschikken. Een hele kudde, kolonie, groep – veel! Relmuizen slapen 7 maanden per jaar en de overige maanden gaan ze los, in elk geval wel toen wij er waren. De eerste avond hadden we geen idee wat ons overkwam, maar de avonden erna gingen we om kwart voor tien klaarzitten voor de voorstelling: dak – elektriciteitskabels – bomen – elektriciteitskabels – dak etc.  De ganzen, kippen, kalkoenen, konijnen, katten, honden, parkieten en 1 goudvis van de buurman waren trouwens ook best leuk, net als de 2 volwassen everzwijnen - cinghiali - en hun 8 jongen op het bospad.
Ons tweede onderkomen was een agriturismo. Iets minder landelijk gelegen, maar ook hier aan dieren geen gebrek. Ik wist wel dat ze een paar dieren hadden, maar zoveel? Paarden, schapen, 1 muilezel, kippen, honden, katten (ik geloof 18), teveel konijntjes (niet om op te eten) en heel veel parkieten. Paarden poepen en plassen trouwens wat af. Paardenmest is nuttig, dat weet ik wel, maar waarom ligt het paardenweitje en dan met name de pishoek vlak naast het raam van de ontbijtzaal? Mamma mia!
Op naar ons derde onderkomen. Hier slechts 1 hond, Tobia. Een beetje bang, maar ook heel lief. De rust keerde enigszins weer.
Daarna volgden nog 18 heerlijke dagen op ‘onze’ camping in Cervo met elke dag een aai voor Giuly, de campingpoes. Tja, je bent een kattenmens of niet.

Terug in Nederland gaan we onze eigen veestapel ophalen. Toch ook wel weer gezellig. En algauw zit iedereen weer in zijn of haar eigen ritme inclusief kots en knuffel.
Oost west thuis best – casa dolce casa?!


reageer

Naam

Antispam (vul hier 'ja' in)


30-09-2014 - 14:25:46

Djoke

Ik heb ervan genoten! Je weet het heel beeldend op papier te zetten!

ItalRosa op twitter
Maak je eigen website maken